„Ojca Nie zasłaniaj się nim. Uciekłeś od niego, a teraz ojciec. Tu wyłazi twoja chytrość.
Dajcie mi spokój mówię, widząc, że nic nie wskóram. Myślałem, że nie wiecie.
Wybaczam ci mówi Stefka. Nieraz tak bywa. Wracasz do domu
Tak, jadę.
A zabierzesz ze sobą Franka Kiwam głową.
A gdzie się wybiera pytam.
Pojedzie na to Jastrzębie Wzgórze, rozglądnie się. Weź ze sobą, co trzeba mówi do Franka. Może będziesz musiał zanocować.
Jest lato, niczego mi nie trzeba odpowiada, nalewa kielicha i wypija. To jedziemy.
Kiwam głową na pożegnanie.
Nie wyszło, cholera. Jedynaczka, kochają ją, poza nią świata nie widzą. Do piekła za nią pójdą. To nie to, co ja. Zdany tylko na siebie. Wszystko na mojej głowie. Co mi się należy, muszą mi dać. Przewrócę się do góry dnem, a dopnę swego. Inaczej nie będzie firmy z prawdziwego zdarzenia. Będzie to, co jest badziewie, piwo i kombinezon. A ja chcę być biznesmenem. Tylko o tym myślę, do tego dążę. Gdybym spotkał bogatą dziewczynę... Rozglądanie nic nie daje, trzeba bywać w klubach, spotykać się z ludźmi interesu, a ja nawet porządnego ubrania nie mam.
Denerwujesz się, szczęki ci chodzą słyszę głos Franka.
To po winie odpowiadam. Za mało wypiłem.
Jeszcze trochę jest mówi.“(10)